هذيان نامه!

اين روزها همه جا صحبت از بمه . از مرگ، از ويرانی، از همدردی، از همدلی و از همنوايی برای بازسازی. ولی نمی دونم چرا من بيشتر از اين که به خود اين مسئله فکر کنم ذهنم بيشتر به حواشی مشغوله. بازماندگان اين فاجعه اگر چه روزهای خيلی سخت و دردناکی رو خواهند گذروند اما اين شانس رو دارن که حداقل گروه بزرگی از آدما باشون همدردی می کنن. مظلوميتشون ديده شده. اميدی هست که حرفاشون شنيده بشه و اميدی هست که قدری از آلامشون التيام پيدا کنه. ولی در همه جای اين کشور و در گوشه گوشه شهر ما آدمايی هستند که در سکوت و بی کسی دارن آب ميشن واز بين ميرن. مرگ اونا، بيماری اونا، بی کسی اونا هيچ صدا و بازتابی نداره. مثل فريادی که گاهی توی خواب می زنيم و هيچ وقت شنيده نميشه . غريبانه زندگی می کنند و غريبانه می ميرند. همدردی و همدلی و همياری خيلی خوبه و هيچکس منکر ضرورتش نيست. ولی خدا کنه که ما مثل هزار و يک کار ديگمون اين کار رو فقط از روی احساسات و برای همرنگ شدن با جماعت انجام نديم. گاهی در همسايگی ما، همين ديوار به ديوارمون يا به فاصله يک کوچه نيازی بزرگتر و دردی بی درمان تر از زخمهای بم وجود داره. نيکوکاری و همدردی نبايد موجی باشه و يه دفعه فوران کنه و فردا هم خاموش بشه.نبايد فقط معطوف به حوادث و اتفاقات بزرگ باشه. استمرار می خواد و نزديک بينی. هشياری می خواد و فرصت شناسی. ديده نشدن و شنيده نشدن در جايی که روزانه هزار نفر از بغلت می گذرن و تورو می ينند اما نمی بينند کمتر از زنده به گوری نيست. خدايا کمک کن که دور ونزديک رو با بصيرت ببينم و مثل هر کار ديگری نيکو کاری رو هم فقط وقف مسائل بزرگ نکنم.باور کنيد گاهی کوچک هم زيباست و گاهی توجه به کوچک هم رواست!!!

 

/ 10 نظر / 6 بازدید
مریم

بايد طبيعت را با تمام شقاوت و دشمنی اش ، دوست داشت . راستی هيچوقت گذارت به وبلاک من افتاده است . آنجا بايد چيزی بیابی که شايد قابل تعمق باشد.

بي بي

من هم دائم به همين موضوع فکر می‌کنم و اعصابم به شدت به هم ريخته. به کودکانی که در همين نزديکی ما از گرسنگی و سرما دارند می‌ميرند و شايد آرزويشان اين شده باشد که زلزله شود تا شايد پتو و غذايی هم به آنها برسد... شايد آنها را کسی ببيند...

متولد ماه مهر

راست میگی ...اگه مسائل کوچیک در جای خودشون دیده و حل بشن ، شاید اصلا مسئله بزرگی بوجود نیاد که نیاز به حلشون باشه. کاش ما ملت اینقدر عاطفی و هیجان زده نبودیم و کمی گسترده تر به مسائل نگاه میکردیم....

متولد ماه مهر

راستش من اونقدرها که فکر میکنی به همه کارام نمیرسم . ولی خوب راز بقول تو موفقیتم اینه که همسرم خیلی کمک میکنه . در ضمن من خیلی استخر نمیرم ...امسال فقط سه دفعه رفتم اونم از همین ماه...چون احساس میکردم روحا دارم کسل میشم ....در ضمن برای درس خوندن شب زودتر میخوابم و صبحهای زود قبل از رفتن سر کار درس میخونم چون شبها این وروجک نمیذاره

مامان رها

سلام ......همه جا حرف از بی عدالتيه !! دست ما هم کوتاه .

معلم ادبیات

سلام!...واقعا نميدونم در مورد اين واقعه چی بگم ...اما اين رو ميدونم که بايد ياد بگيريم در دل بزرگترين تهديدها و فاجعه ها بايد فرصتها رو هم جستجو کرد و يافت...

وروجک

سلام و حال شما خوبيد خوش ميگذره

raheleh

می خواستم يه چيزی بنويسم اما الان اصلن يادم نمياد چی بود!!

.تايماز

بالاخره هر کس به جای خود. گوشه گوشه اين جهان پهناور پر است از آدم های نيازمند . يکی فرياد ميزند يکی سکوت ميکند. همدردی زيبايی کردی و زیبا نگاشتی حرف دلت را .